Müasir dövrdə dövlətlərin qarşılaşdığı əsas çağırışlardan biri daxili sabitliyin qorunması və xarici təsir cəhdlərinin neytrallaşdırılmasıdır. Qlobal geosiyasi qarşıdurmaların artdığı, informasiya müharibələrinin geniş vüsət aldığı bir şəraitdə hər bir ölkənin təhlükəsizlik arxitekturası yalnız hərbi gücə deyil, eyni zamanda siyasi iradəyə, xalq–hakimiyyət birliyinə və effektiv idarəetmə mexanizmlərinə söykənir. Azərbaycan da bu baxımdan istisna deyil. Son illərdə regionda və beynəlxalq müstəvidə baş verən proseslər göstərir ki, Cənubi Qafqaz geosiyasi maraqların toqquşduğu həssas məkandır. Belə bir şəraitdə ölkə daxilində sabitliyin pozulmasına yönələn istənilən cəhd təkcə siyasi məsələ deyil, həm də milli təhlükəsizlik məsələsidir. Tarixi təcrübə göstərir ki, bir çox ölkələrdə hakimiyyət dəyişikliyi ssenariləri birbaşa hərbi müdaxilə ilə deyil, daxili siyasi gərginliklərin süni şəkildə artırılması, ictimai narazılığın manipulyasiyası və informasiya təxribatları vasitəsilə həyata keçirilməyə çalışılıb. Bu proseslərdə müxtəlif siyasi qruplar, radikal dairələr və xarici maraq mərkəzləri arasında dolayı və ya birbaşa əlaqələr formalaşdırılıb. Azərbaycan da zaman-zaman bu cür təsir cəhdləri ilə üzləşib. Lakin ölkədə formalaşmış güclü dövlətçilik ənənəsi, təhlükəsizlik institutlarının koordinasiyalı fəaliyyəti və ictimai-siyasi sabitlik belə ssenarilərin reallaşmasına imkan verməyib. Azərbaycanın siyasi modelinin əsas xüsusiyyətlərindən biri xalq–hakimiyyət birliyinin qorunmasıdır. Bu birlik təkcə seçki proseslərində deyil, dövlətçilik məsələlərində də özünü açıq şəkildə göstərir. Xüsusilə Vətən müharibəsindən sonra formalaşan milli həmrəylik mühiti ölkənin daxili sabitliyini daha da möhkəmləndirib. Məhz bu birlik sayəsində dövlətə qarşı yönələn radikal və qanunsuz çağırışlar cəmiyyət tərəfindən dəstək qazanmır. İctimai rəyin böyük hissəsi sabitlik, təhlükəsizlik və davamlı inkişaf xəttini prioritet hesab edir. Hər bir müstəqil dövlətin əsas funksiyalarından biri konstitusion quruluşun qorunmasıdır. Azərbaycan Respublikasının hüquq-mühafizə və təhlükəsizlik orqanları qanunvericiliyə uyğun şəkildə fəaliyyət göstərərək mümkün təhdidlərin qarşısının vaxtında alınmasını təmin edir. Bu isə ölkədə hüququn aliliyinin və dövlət institutlarının effektivliyinin göstəricisidir. Qanunsuz yolla hakimiyyətə gəlmək cəhdləri, zorakı çağırışlar və ya xarici təsir mexanizmləri istənilən halda hüquqi məsuliyyət yaradır. Dövlətçilik prinsipləri fərdi və ya qrup maraqlarından üstün tutulur və bu prinsip dəyişməz olaraq qalır. Azərbaycanın son illərdə əldə etdiyi nailiyyətlər – ərazi bütövlüyünün bərpası, beynəlxalq nüfuzun artması, enerji və nəqliyyat layihələrinin genişlənməsi – ölkədə siyasi kursun ardıcıllığını göstərir. Prezident cənab İlham Əliyevin həyata keçirdiyi siyasət həm daxili sabitliyin qorunmasına, həm də xarici təzyiqlərin balanslaşdırılmasına yönəlib. Qətiyyətli və praqmatik idarəetmə modeli nəticəsində Azərbaycan regional güc mərkəzinə çevrilib. Dövlət başçısının siyasi iradəsi və strateji baxışı ölkənin müstəqilliyinin və suverenliyinin möhkəmləndirilməsində həlledici rol oynayıb. Son dövrlərdə Dövlət Təhlükəsizlik Xidməti tərəfindən aparılan istintaq nəticəsində Ramiz Mehdiyev, Əli Kərimli, Abbas Abbasov və digər şəxslər vətənə xəyanət və digər cinayət maddələri üzrə məsuliyyətə cəlb edilmişlər. Bu hadisələr dövlətçilik prinsiplərinin qorunması və milli təhlükəsizliyin təmin edilməsi baxımından əhəmiyyətlidir. Müasir dünyada dövlətlərin dayanıqlığı təsadüfi deyil; bu, düşünülmüş siyasətin, institusional gücün və ictimai həmrəyliyin nəticəsidir. Azərbaycanın təcrübəsi göstərir ki, sabitlik və təhlükəsizlik qorunduğu halda inkişaf davamlı xarakter alır. Dövlətçiliyin qorunması yalnız güc strukturlarının deyil, bütövlükdə cəmiyyətin ortaq məsuliyyətidir. Xalq–hakimiyyət birliyi və milli maraqlara sadiqlik isə bu prosesin əsas təminatıdır. Bu model Azərbaycanın gələcək inkişafının və müstəqilliyinin ən mühüm təminatı olaraq qalır.
Mehriban Vəliyeva
Milli Məclisin deputatı
